امانم دار و جان و دينم را نگاهبان باش . در سفر مرا پاسدار ، اهل و مالم را بر من ببخشاى و در آنچه كه روزيم كردى ، بركت فرود آر و مرا پيش خود خوار و در برابر ديدگان مردم بزرگ گردان و از شر جن و انس ، در امانم دار و مرا به گناهانم رسوا مساز و به نهانم ، شرمنده نكن و به كارهايى كه مىكنم ميازماى و نعمتهاى خود را از من دريغ مدار و به ديگرى ، حوالتم مده ، خدايا مىخواهى مرا به چه كسى حوالت دهى به نزديكى كه نااميدم مىگرداند و به بيگانه‌اى كه بر من حمله‌ور شود ؟ يا به آنان كه ضعيفم مىدارند حال آنكه تو خداى من و بدست دارندهء همه چيز منى ؛ غربتم را و دورى منزلم و زبونيم در برابر آنكه كارم را به دو سپرده‌اى ، به تو شكايت مىبرم . اى كسى كه بيمار بودم و او را خواندم و شفايم بخشيد برهنه بودم و مرا پوشانيد و گرسنه بودم سيرم گرداند ، تشنه بودم سيرابم ساخت ، خوار بودم عزتم داد ، نادان بودم شناختم داد و تنها بودم زيادم كرد و غائب بودم به حضورم آورد و فقير بودم ، بىنيازم گرداند و نياز به يارى داشتم ياريم كرد و در مورد همه اينها ، چيزى نگفتم ولى او خود خواسته‌هايم را بىآنكه بگويم برآورده ساخت . و ديگر از آنچه در آن آمده چنين است : الهى من در عين غنا ، فقير هستم پس چگونه آنگاه كه بىچيز هستم ، فقير نباشم و من در عين دانشى كه دارم نادانم پس چگونه در نادانىام ، نادان نباشم . پروردگارا از من هر آنچه كه لايقم باشد و از تو هر - آنچه كه بزرگواريت اقتضا كند ، خداوندا هر چه خباثت و پليدىام لالم گردانده است كرم تو به زبانم آورده و هر چه گناهانم مأيوسم گردانده بخشش و عفوت تو اميدوارم ساخته است . مردم به گرد او جمع شده بودند و شنيدن سخنان او و توجه به نيايشش و همراهى با گريه‌ها و ناله‌هايش آنها را به تعبير راوى از دعاى براى خود ، بازداشته بود و امام ادامه داد : پروردگار من ! چگونه كسى با وجودش كه سراپا نياز به توست ، به تو رهنمون شود آيا كسى جز تو ياراى آن دارد كه در برابر آنچه تو نخواسته‌اى عرض وجود كند ، تو كى غايب بوده‌اى كه نياز به رهنمونى به خود داشته باشى و چه هنگام دور بوده‌اى كه از آثارت به تو نايل آيند كور باد چشمى كه ترا بر خود ، مراقب نداند و پرزيان باد تجارت بنده‌اى كه از عشق به تو در آن سهمى قرار نداده باشد و ديگر فقراتى از اين مناجات كه خود بهترين درسهاى زندگى در دنيا و آخرت هر انسان ، مىتوانند باشند . از جمله سفارشهايش به يكى از اصحاب خود آن است كه : آنچه در توان ندارى